EMOCJE, KTÓRE TUCZĄ

Emocja nie jest człowiekiem, a człowiek nie jest emocją, ale gdy nie masz strategii zarządzania emocjami, wchodzisz w nie, a one podejmują za Ciebie decyzje … Pewnie skąś to znasz, prawda? A teraz zróbmy analizę procesów emocjonalnych przeciętnej kobiety – Ani.  Ania ma rodzinę, pracę, sporo domowych obowiązków, mieszka w mieście średniej wielkości. Kiedyś była zgrabna, ale teraz nie ma czasu, aby o siebie odpowiednio zadbać. Ma męża, który ją wspiera w zakupach, praniu, sprzątaniu, gotowaniu i pracy. Oczywiście dzieckiem zajmują się razem, choć to ona odrabia z Krzysiem lekcje i odwozi go do szkoły. Ania lubi swoją pracę, choć od 2 lat myśli o jej zmianie, dusi się tutaj. Dwa razy w tygodniu chodzi na fitness, raz w miesiącu do kosmetyczki i raz na dwa miesiące do fryzjera.

Jak wygląda standardowy dzień Ani? Podobny do Twojego?

6:00  POBUDKA i lekki stres związany z tym, czy ogarnie wszystkie obowiązki.

8:00  FRUSTRACJA przed wyjściem do pracy, spowodowana niemocą wobec nieposłusznego Krzysia i ignorancji męża.

9:20 POCZUCIE WINY z powodu spóźnienia i braku perfekcyjnego przygotowania sie do spotkania służbowego.

10:30 POCZUCIE NIESPRAWIEDLIWOSCI I SKRZYWDZENIA. Szef nie docenił wykonanej przez nią w tym miesiącu pracy, to powoduje u niej spadek motywacji i chęci do dalszego działania …

11:00 ZŁAGODZENIE ŻALÓW poranka – czas na chwilę przyjemności ciasteczko lub wafelek do kawy.

12:30 Czas na lunch, coś na szybko, akurat „pan kanapka” się pojawił, a ona jak zwykle zapomniała zabrać ze sobą naszykowanego do pracy pudełka z obiadem, bierze rissoto z warzywami i jakieś mały czekoladowy deser.

14:30 ROZTARGNIENIE I ZMĘCZENIE, będące rezultatem kryzysu środka dnia. Poczucie niespełnienia o obwinianie się, że „tylu rzeczy nie zrobiłam”.

16:30 STRES I POCZUCIE ZAGROŻENIA – szef wzywa na dywanik „czego znowu on chce ode mnie, może chce mnie zwolnić”?

17:30 UCZUCIE ULGI i powrót do domu. Burczenie w brzuchu podczas powrotu do domu, daje  głośno znać o głodzie. Jakiś mały fit batonik, aby uciszyć burczenie, zjedzony na szybko w samochodzie. W domu obiadokolacja spożywana szybko i bezrefleksyjnie, bo obowiązki domowe wzywają.

18:30 Obowiązki domowe: sprzątanie, odrabianie lekcji z Krzysiem, złość na męża, że nie pomaga, a gdy pomaga, złość, że źle pomaga – dążenie do PERFEKCJONIZMU i nadmiernego BRANIA ODPOWIEDZIALNOŚCI, za spełnienie się w roli matki i roli perfekcyjnej pani domu

20:30 Wieczorny „relaks” – seriale, reality show i odpoczynek. „Najlepsza” część dnia, bo można skupić się na cudzych problemach – bohaterów seriali, a nie na własnych, a więc nareszcie można odpocząć. Serial na tyle jest wciagający, że Ania nie zauważa, jak „wciąga” całe opakowanie chipsów – pusty worek wywołuje POCZUCIE WINY i FRUSTRACJĘ oraz przekonanie o słabej woli.

23:00 Zakończenie dnia z poczuciem WŁASNEJ NIEDOSKONAŁOŚCI, ostatnie wejście na wagę łazienkową – wskazania bez zmian. Jeszcze mała kanapeczka przed snem albo owoc, bo i tak już nic się nie zmieni …

chipsy

Czy ktoś, kto jest ciągle sobą rozczarowany, smutny i zły, kto się siebie wstydzi, jest w stanie schudnąć lub utrzymać stały poziom wagi? Czy jest w stanie efektywnie rozwiązywać swoje problemy oraz kontrolować się i motywować? NIE!

Jeżeli dobrze się poobserwujesz, to bardzo często dojdziesz do wniosku, że to Twoje emocje są głodne, a nie żołądek. Złość, lęk, poczucie winy, krzywdy i wstydu nie należą do przyjemnych doświadczeń. Nie potrafimy ich rozpoznawać, a co dopiero sobie z nimi radzić i wtedy jedzenie staje się jedyną strategią eliminowania złego samopoczucia.

jakie emocje tuczą najbardziej?

złość

Ta emocja może być spowodowana niesprawiedliwym potraktowaniem, kłótnią, rozczarowaniem … Narastające uczucie złości i agresji wprowadza mózg w stan większego zapotrzebowania na energię. Jeśli uda się wyjść szybko z tego stanu lub znaleźć rozwiązanie, to mózg przestaje domagać się większej dawki energii. Jeśli złość będzie towarzyszyć Ci dłuższy czas, możesz stracić kontrolę nad jedzeniem. Złość zaczyna podszywać się pod głód i wtedy wolisz trawić pokarm, niż żeby trawiła Cię złość.

Nuda

Pojawia sie gdy styl życia i cele życia nie są odpowiednie w stosunku do potrzeb. Bark pasji czy pomysłu na siebie, prowadzi do tego, że nie wiesz w jaki sposób zarządzać czasem. Uwaga wtedy nie jest skoncentrowana na niczym kreatywnym czy konstruktywnym, a ponieważ umysł nienawidzi pustki, często skupia się na jedzeniu.

Rozczarowanie

Emocja ta pojawia się, gdy często coś nie idzie po Twojej myśli. Im więcej niespełnionych oczekiwań, tym większe rozczarowanie. Mózg na rozczarowanie reaguje stresem, a  więc zwiększonym zapotrzebowaniem na energię. I tu czyha niebezpieczeństwo zajadania niedobrych uczuć odrzucenia i porażki.

Smutek

Smutne dni i chwile przeżywa każdy z nas. Brak mobilizacji do działania, rozgoryczenie i żal spowodowane rozłąką z ukochaną osobą, brakiem pracy, niezdanym egzaminem – wtedy mózg domaga się dopaminy, a zatem ten stan prowadzi do chęci i potrzeby jedzenia – zwłaszcza słodyczy, które na chwilę podnoszą poziom cukru we krwi, łagodząc przygnębienie.

Samotność

Media społecznościowe powodują, że mamy coraz mniej realnych kontaktów. Nasze profile w mediach społecznościowych są wesołe i radosne, liczące kilkaset innych znajomych, ale w domu jesteśmy często pozostawieni sami sobie ze swoimi potrzebami i smutkami. Nawet w realnym świecie bardzo rzadko dzielimy się tym, co naprawdę czujemy i myślimy. Często czujemy się niezrozumiani, a stąd już bardzo blisko do poczucia samotności.

dziewczyna na skale

Lęk

Lek jest uczuciem uogólnionym, a od strachu różni się tym, że odczuwając lęk nie wiesz, czego się boisz. Wiele osób, które cierpi na zaburzenia łaknienia często odczuwa lęk. Może on być związany z poczuciem niepodołania obowiązkom dnia codziennego, z poczuciem niezadowolenia ze swojej figury, ze swojego wyglądu, z brakiem poczucia własnej wartości, lęk przed zwolnieniem z pracy, przed odejściem partnera czy partnerki. Lęk pobudza współczulny układ nerwowy, mobilizuje organizm do stawiania czoła niebezpieczeństwu, co sprawia że czujesz się zmęczona, nerwowa i tracisz kontrolę. Ta sytuacja sprzyja nadmiernemu jedzeniu i niechęci do aktywności fizycznej.

Jak widać emocje wiążą się bardzo z procesami hormonalnymi zachodzącymi w Twoim organizmie, mają wpływ na hormony, a hormony mają wpływ na emocje. Hormony i emocje wpływają na samopoczucie, wygląd i zachowanie, a także na to, jak odbiera nas otoczenie.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s